

Recensie Noordhollands Dagblad 7 januari 2008
Byzantijns Mannenkoor maakt
simpel verhaaltje spannend
onder leiding van Grigori S. Sarolea.
HOORN - Dat dit concert, gegeven op kerstavond volgens de Russisch-Byzantijnse kalender, in het teken zou staan van de geboorte van het Kind is vanzelfsprekend, maar dat in het repertoire het gehele kerkelijk jaar werd bezongen was verrassend.
Ook liederen uit de lijdensweek en van de verrijzenis (Pasen), stonden op het programma. De accentkleur paars op de outfit van de koorleden refereerde aan Pinksteren, zo het kerkelijk jaar afrondend.
Vele koren zouden een tenor-of bassectie van het kaliber van dit mannenkoor gaarne rijk. zijn, want zowel koor- als samenklank zijn buitengewoon prachtig.
De byzantijnse muziek verraadt haar banden met het Romaanse Gregoriaans, maar is soms melodierijker en de c.f. volgt vaak heel nauwgezet de tekst. Soms is een aantal noten uit een klein interval als een terts, genoeg om absoluut mooi te zijn.
Niet alleen het pleno in 'Christus is verrezen', ook het fluisterzachte pianissimo van het koor maakte diepe indruk, ook de gezongen solo's van enkele koorleden en het Credo van de dirigent.
Na de pauze (het koor nu in Kozakkenkostuum) liederen van profane aard. Vooral die met het thema 'Moedertje Wolga waren meeslepend. Dit koor is in staat een simpel verhaaltje zo zingen dat het een spannende geschiedenis wordt, die je beslist tot de laatste noot wilt horen, en hoe het afloopt. Het concert werd besloten met de vertolking van twee Oekraïense kerstliederen, 'Verheug u aarde, want Gods Zoon is geboren'.
Hoezeer de luisteraars in de ban van deze muziek waren moge blijken uit het ontbreken van applaus in het kerkelijk gedeelte en sporadisch in het profane.
Pas na afloop was er de gulle waardering: minutenlange staande beloning voor een geweldig concert.
WIM MEILOF
terug